De natuurlijke ontwikkeling van het ego en de zuivere werking van taal

 

 'Wezenlijke verbondenheid gaat aan alle tijd en ruimte voorbij.'

 
- Joop van der Pasch -

 

copyright 2019 Alja Zwierenberg

 

Al geruime tijd zijn wij, Ans Rijpert en Alja Zwierenberg,

zoekend naar wegen om ons gedachtegoed te delen.

Dit omdat we menen dat onze ontdekkingen en bevindingen

van toegevoegde waarde kunnen zijn aan het verwerven van inzichten,

het vergroten van kennis en verdiepen van het bewustzijn

m.b.t de natuurlijke ontwikkeling van het ego en de zuiverende werking van taal.

Waar we u graag deelgenoot van zouden willen maken.

Na zorgvuldige overweging hebben we voor dit medium en deze wijze gekozen.

 

Met diep respect en veel plezier hebben we kennisgemaakt

met een verscheidenheid aan werken en het gedachtegoed van

vele wetenschappers, onderzoekers en zoekers;

met anders waarnemenden, met authentieke, waarachtige leiders

en creatieve kunstenaars.

 

We zijn hen dankbaar voor de getoonde moed

en genieten van de wijze waarop zij hun ontdekkingen uitdragen

en delen met hun en onze medemens.

We hebben gezien, ervaren en zijn ons bewust van de invloed

en de bijdrage die zij kunnen hebben op het leven van mensen.

En hoe het levens kan veranderen en transformeren.

 

  Nelson Mandela en Koning Zuiverhart

Uit: Wat 'Ik' te vertellen heeft

 

Door onze opgedane ervaringen, onderzoek, met behulp van onze vastberadenheid

en dank aan hen die ons zijn voorgegaan, hebben we inzichten verkregen

in de werking van natuurlijke wetmatigheden en universele levensprocessen.

 

Een werking die in onze beleving van wezenlijk belang kan zijn

voor ieder die als mens zicht wil krijgen op hoe liefde

in alle facetten van ons leven werkzaam is.

In het bijzonder de vaak afgewezen, ontkende, donkere

en vernietigende delen behorende bij deze intense kracht.

Die ons keer op keer uitnodigt, om haar tot in het diepste van haar wezen

te leren kennen, te verstaan en er naar te handelen.

 

Om de ziel van liefde en diens levens scheppende, - schenkende en - vernietigende krachten

in hun essentie te verstaan en daar praktisch vorm aan te geven.

 

 

Alles zal en kan anders worden in het leven en in de kunst

Als we het woord liefde durven uit te spreken

Zonder ons te schamen

In de liefde ligt de ware kunst

 

Marc Chagall

 

 

We hebben meer dan 30 jaar ervaring opgedaan in het werken met en begeleiden van

mensen op het gebied van persoonlijke ontwikkeling en bewustwording.

En hebben gezocht naar antwoorden op diepere levensvragen als;

wat beweegt mensen, hoe heel je een traumatische ervaring

en kun je deze transformeren naar een diep gevoel van dankbaarheid

voor het leven.

 

En hebben inzichten verworven in het oorspronkelijke, natuurlijke functioneren van

de menselijke Ik-kracht, het ego, en hoe taal daar een wezenlijke functie, kracht en waarde in heeft.

 

We zijn tot het besef gekomen dat, willen we als mens daadwerkelijk weten

hoe liefde in ons leven werkzaam is, we de krachten van het ego, onze Ik-kracht,

zijn middelen en instrumentarium (zoals emoties en gedachtekrachten),

in zijn volledigheid dienen te leren kennen en te benutten.

En te onderkennen en te verstaan waar het ons in essentie bewust van wil maken.

 

 copyright 2019 Alja Zwierenberg

 Uit: Het ontaarde donker verlicht

 

Onontbeerlijk hierin zijn inzichten in de werking van het ego en onze natuurlijke agressie

en de bron waar emoties als boosheid, woede en haat uit voortkomen en wat zij intenderen.

 

 

Er ligt veel waarheid verscholen in de woorden van Maya Angelou;

 

 ‘Bitterness is like cancer.

It eats upon the host.

 

But anger is like fire.

It burns it all clean.’

 

copyright 2019 Alja Zwierenberg

  Uit: Het ontaarde donker verlicht

 

Ze geeft hiermee echter beslist geen vrijbrief om je boosheid, woede en haat

vrijelijk op iedereen te ontladen zodat jij ervan bevrijd lijkt te zijn,

doch het niets anders blijkt te zijn dan verlegde agressie.

 

Essentieel is deze krachten serieus te nemen en te verstaan

waar ze je tot in de kern bewust van willen maken.

Ze te herkennen en erkennen.

En het proces van toe-eigening aan te gaan;

ze te leren hanteren, toe te passen en om te zetten in daadkracht

zodat je ze ten dienste van het leven zelf in kunt zetten.

 

 

Het ego en onze natuurlijke agressie worden over het algemeen

gezien als de veroorzakers van alle pijn.

Van al het geweld en de schade die de mensheid op vernietigende wijze,

in alle onverschilligheid, elkaar en al wat leeft aandoet.

Het ego en onze natuurlijke agressie worden daar

in het geheel verantwoordelijk voor gehouden.

 

copyright 2019 Alja Zwierenberg

 Uit: Wat 'Ik' te vertellen heeft

 

Deze gedachtegang is echter enkel en alleen gebaseerd op wat aan de oppervlakte zichtbaar is,

en berust op een gefragmenteerd idee-fixe over het ego en onze natuurlijke agressie.

De wezenlijke werking ervan wordt niet gezien noch (h)erkent.

 

Het ego is een natuurlijke kracht.

Het heeft een zuiverende werking die ter behoud van ieders wezenlijke zelf werkzaam is.

Een werking waar onze natuurlijke agressie een sleutelpositie in vervult.

 

De originele betekenis van agressie is:

zich richten op, toenadering zoeken tot en naar buiten treden.

 

Onze natuurlijke agressie is van nature een aardse oer-levenskracht,

die beschermend, begrenzend en verbindend werkt.

 

Het neemt geen genoegen met een 'Nee’ als antwoord op wat er leeft,

het is zoekend naar het ‘Ja! Dit is wat er Is. Dit ben Ik. Ik ben!’

 

copyright 2019 Alja Zwierenberg

 Uit: Het ontaarde donker verlicht 

 

Zoals ons lichaam allergisch reageert op voeding,
 
dat schadelijk voor ons is en het dit gif als vanzelf weer naar buiten werkt,
 
zo ageert onze natuurlijke agressie direct en komt het in opstand tegen
 
veroordelende gedachtegangen en gevoelens van schaamte
 
die op ons geprojecteerd en gericht worden.

 

Onze natuurlijke agressie maakt zich direct, instinctief, fysiek kenbaar

en is onder andere herkenbaar in emoties, zoals boosheid, woede en haat.

 

En het ego is een kracht die van nature handelt naar de innerlijke communicatie

tussen het instinctieve en intuïtieve weten.

 

Een innerlijke communicatie die gebaseerd is op

feitelijke, zintuiglijke waarnemingen van het fysieke lichaam.

Op doorleefde ervaringen en de registratie, verwerking

en beantwoording daarvan door ons brein.

 

Op basis waarvan mijn ik een innerlijk weten ontwikkel en onderscheid leer maken

tussen dat wat voedend voor mij is; wat tot groei, ontwikkeling en bewustwording van mijn leven leidt.

En dat wat dit frustreert en tot afbraak, deformatie, ontbinding en ontworteling leidt.

 

Wat dienend is voor mij neem ik liefdevol in mij op of tot mij; ik zeg er ‘Ja’ tegen.

Wat schadelijk is scheid of stoot ik liefdevol af; ik zeg daar ‘Nee’ tegen.

 

 

 copyright 2019 Alja Zwierenberg

Uit: Wat 'Ik' te vertellen heeft

 

En door het delen van ervaringen met mijn medemens,

kan ik me bewust worden van hetgeen waarin ik met hem overeenkom

en waarin ik verschil.

 

Mijn ‘Ja’ en zijn ‘Ja’ kunnen, zoals ook mijn ‘Nee’ en zijn ‘Nee’,

met elkaar overeenkomen of van elkaar verschillen.

 

Vrij van oordelen kan ik me bewust worden waarin ik

met anderen overeenkomen waarin ik me van hen onderscheid.

 

Wie ik wezenlijk ben en waar ik toe vermogend ben.

 

Het ego kan echter danig verstoord raken doordat mijn natuurlijke, innerlijke weten;

het besef van dat wat mij voedt en dat wat mij frustreert,

door mijn medemens in alle toonaarden ontkend of genegeerd wordt.

Wat bijzonder pijnlijk is.    

  

 

 copyright 2019 Alja Zwierenberg

 Uit: Wat 'Ik' te vertellen heeft

 

Wanneer mijn antwoord (zowel mijn ‘Ja’ als mijn ‘Nee’)

door mijn medemens stelselmatig ontkend, niet gerespecteerd,

erkend en aanvaard wordt, heeft dit tot gevolg dat ik, om te overleven,

ga leven naar de overtuigingen die mijn medemens over mij

en het leven in het algemeen heeft.

Ik neem zijn idee-fixe over mij rationeel over

en ga dit als mijn eigen waarheid beschouwen.

 

Op deze manier isoleert mijn ego, met behulp van het rationele denken,

de pijn van de ontkenning en afwijzing en verdoofd het mijn lichamelijke vertellingen.

In plaats van de fysieke waarnemingen van het lichaam nog zuiver te beluisteren,

gaat het denken het lichaam rationeel bepalen en aansturen.

 

Mijn wezenlijke natuur, mijn natuurlijke agressie en de zuiverende werking van mijn ego

worden hierdoor rationeel ingeperkt en mijn leven wordt nu bepaald door

geprojecteerde gedachtegangen die anderen over mij en mijn leven hebben.

 

Op basis van het feit dat er in mijn leven geen plaats en ruimte is

om mijn eigen waarheid (mijn ‘Ja’ en mijn 'Nee’) vorm te geven

ontstaat er een schaamte in mij.

Deze schaamte wordt gevoed door de gedachte

dat ik niet mag verschillen van anderen, doch hetzelfde als zij moet zijn.

Wat per definitie een onmogelijke opgave is.

 

Ik geef echter, contradictoir genoeg, aan deze gedachte gehoor

uit pure angst mezelf te verliezen en een diep verlangen tot leven.

De realiteit is echter dat ik mezelf al verloren heb.

 

 

copyright 2019 Alja Zwierenberg 

  Uit: Het ontaarde donker verlicht

 

Mijn natuurlijke agressie zal onvermoeibaar tegen deze onwaarheid,

deze leugen, over mij en het daaruit ontstane overlevingsmechanisme ageren.

Wat mij op alle bestaansniveaus (fysiek, emotioneel, mentaal en spiritueel)

in een staat van permanente alertheid, onrust, agitatie en paraatheid brengt.

Wat zichtbaar waarneembaar is.

 

Ik kan nu niet meer op een voor mij natuurlijke wijze

vorm en uiting geven aan mijn 'pijn'

en als gevolg daarvan mijn 'fijn' niet volledig beleven.

 

Om de aanwezige onrust en agitatie in mij kwijt te raken

en plaats en ruimte voor mezelf te creëren zal ik me

(onbewust passief-) agressief ontladen op anderen.

De natuurlijke wetten volgend, richt ik me ook

(passief-) agressief tot mezelf.

 

Uit pure nood mezelf te behouden, zal ik met de kracht van mijn gedachten

mijn gedrag en handelen onverschillig en meedogenloos richten en inzetten om anderen

te beschuldigingen en hen verantwoordelijk maken voor de omstandigheden

waarin ik zelf vertoef en de pijn die ik lijd.

 

De wezenlijke functies van boosheid, woede en zelfs haat

zijn tot in essentie gericht op het behouden van ons wezenlijke zelf,

de wens deze te beschermen en het verlangen ermee verbonden te blijven.

 

copyright 2019 Alja Zwierenberg 

  Uit: Het ontaarde donker verlicht

 

De vraag waar we, zowel op persoonlijk vlak als mensheid,

steeds opnieuw voor komen te staan is; of we ervoor kiezen

de pijn van het onrecht dat ons is aangedaan, door te geven aan anderen

(zoals op hen die we zeggen lief te hebben)

door ons blijvend (passief-) agressief op hen te ontladen.

In woord en daad.

 Daarmee onze pijn, ten koste van hen, wijder te verspreiden.

 

Of dat we dit onrecht een halt toeroepen.

En we ervoor kiezen het onvermogen om met onze natuurlijke agressie

en het ego om te gaan tot een vermogen te maken.

 

Wat daarvoor nodig is, is de moed om onszelf in de spiegel

aan te kijken en ons bewust te worden van ons willen.

Van de ziele wensen en verlangens die we voor onszelf,

en ons eigen leven hebben en die zich via ons lichaam vertellen.

 

Door te leren luisteren naar de vertellingen van het lichaam,

deze te beluisteren en te ontdekken hoe we diens boodschap

in zijn essentie kunnen verstaan, kunnen we in woord en daad

vorm geven aan onze bezieling.

Rekening houdend en verantwoordelijkheid dragend voor anderen.

 

 

Zoals Maya Angelou wijselijk aangeeft;

 

‘Do the best you can, until you know better.

Then when you know better, do better.’

 

 copyright 2019 Alja Zwierenberg 

Uit: Het ontaarde donker verlicht

 

Het is het lichaam dat een antwoord heeft en geeft, te verstaan in authentieke gedachtegangen

Het lichaam is dan ook altijd leidend en het brein (waar het ratio een deel van is) volgend.

 


Het is momenteel helaas realiteit dat we als mensheid nauwelijks nog de zuiverende werking

van het ego en diens dienstbaarheid aan het leven en de liefde (h)erkennen.

 

Het ego wordt over het algemeen afgeschilderd als onverantwoordelijk en slecht.

Het drijft op en appelleert alleen aan angsten en is slechts een primitieve, instinctieve oerdrift,

gericht op en geconditioneerd om te overleven.

Het is een kracht waar we op zijn minst rationeel controle over moeten zien te krijgen.

 

Maar in de hedendaagse beeldvorming zijn we pas echt gered,

geheeld en gezuiverd, als we ons van het ego hebben ontdaan.

En we egoloos, zonder schaamte en oordeelloos,

in een schijn van geregisseerde harmonie functioneren.

 

Alsof het leven een fout heeft gemaakt door ons een ego te geven …

 

copyright 2019 Alja Zwierenberg

 Uit: Het ontaarde donker verlicht

 

Het gevolg van dit beperkte inzicht is dat het gerechtvaardigd lijkt te zijn het ego,

tezamen met het lichaam en diens wezenlijke vertellingen,

beschaamd, beschuldigd en beroofd van onze liefde, gerationaliseerd af te wijzen

en te verbannen naar de donkere schaduwkanten van het leven.

We overrulen of ondermijnen hen voortdurend met de gedachte

dat ze niet aan onze verwachtingen en eisen voldoen.

 

Liever koesteren we een idee over het ego dan dat we de feitelijke waarheid

onder ogen zien en de moed hebben onze pijn te doorleven.

 

Het is een feit dat het leven tot op het diepst van de ziel ondraaglijk veel pijn kan doen.

Een pijn die voortkomt uit een diepe ontkenning en afwijzing van onszelf.

 

Van onze bezieling.

Van onze ‘Ik’.

Van ons willen, onze wensen en verlangens.

 

We zijn liever doof en blind voor het feit dat een pijnlijke ervaring

ons een kans aanreikt om tot groei, ontwikkeling en bewustzijn te komen,

dan dat we bereid zijn onze ogen en oren te openen en de realiteit

van het leven en het wonder ervan te zien, te beluisteren en te beleven.


 copyright 2019 Alja Zwierenberg

Uit: Het ontaarde donker verlicht

 

‘Intuitive mind is a sacred gift,

the rational mind it’s faithful servant.

 

We’ve created a society

that honors the servant

and has forgotten the gift.’

 

Albert Einstein

 

 

En toch biedt het leven zelf ons steeds de mogelijkheid

hier de moed toe te vinden, door de pijn simpelweg te verdichten

en ons steeds opnieuw voor de vraag te stellen:

 

Hebben we werkelijk de moed om onze boosheid, woede en onze haat

lief te hebben en hen toe te eigenen als van onszelf?

 

Durven we de pijnlijke waarheid te aanvaarden

dat we zelf medeverantwoordelijk zijn voor het in stand houden van die agressie,

uit pure doodsangst voor onze diepste pijn;

de ontkenning van onszelf?

 

Hebben we de moed deze te voelen, ervaren en doorleven?

 

Hebben we de moed om te leren hoe we onze eigen boosheid, woede en haat om onrecht,

kunnen hanteren en kunnen toepassen zodat we onszelf en daarmee anderen

kunnen bevrijden van een leven in de schaduw vol van schaamte en schuld?

 

 Vanuit een bewustzijn dat;

 

‘Er een diep gevoel van eigenwaarde en liefde voor mezelf aanwezig is

in de haat die ik voel wanneer mij onrecht wordt aangedaan.

 

Het vraagt moed om deze haat en de pijn die ik ervaar,

die van nature uit onrechtvaardigheid voortvloeien,

onder ogen te zien en als mijn waarheid te erkennen.

 

En ervoor te kiezen deze waarheid,

die pijn, woede en haat in zich draagt,

bewust te doorleven, door me te richten

op de diepere bron van de ontwrichting

die nog in mij aanwezig is.

 

En me ervan te bevrijden

door er naar buiten toe vorm aan te geven;

mijn emoties te laten zien en mijn pijnlijke ervaringen te delen

met een medemens.

 

Vanuit een oer vertrouwen en uit eerbied voor het leven handelend,

wetend dat mijn lichaam waarheid vertelt en dat mijn leven

door mezelf gewaardeerd wordt en geliefd is.

 

Hiermee een ieder een opening en handreiking biedend ook

zijn eigenwaarde en liefde voor zichzelf te erkennen

en het leven en haar bezieling van

verraad en vernietiging te bevrijden.

 

Hun waarheid te leven en te delen.

 

Dit in plaats van mijn haat voor de pijnlijke waarheid

te ontkennen en negeren, en deze rancuneus te botvieren

op mezelf en anderen in een poging de pijn van

het mij aangedane onrecht te wreken.

 

Daarmee zelf onverantwoord het onrecht doorgevend en

de haat en pijn wijder te verspreiden.

 

Ik heb hierin een keuze!

Wij hebben een keuze!’

 

Uit: Wat ‘Ik’ te vertellen heeft.

 

 copyright 2019 Alja Zwierenberg

  Uit: Het ontaarde donker verlicht

 

Het is mogelijk dat onze woorden en daden

weer met elkaar gaan overeenstemmen

en het vertrouwen in hen hersteld kan worden.

 

Wanneer we ons bewust worden van onze gedachten

en wat zij ons daadwerkelijk vertellen.

En leren hoe we authentieke gedachten kunnen onderscheiden

van aangepaste, veroordelende overtuigingen.

 

We bereid zijn het leven te bevrijden van schaamte

en we onze instincten, tezamen met onze natuurlijke agressie,

durven te omhelzen als betrouwbare levenspartners,

waardoor we onze intuïtie helder kunnen verstaan

en het mogelijk wordt te genieten van het leven,

bewust van onze grootse angsten.

 

Geïnspireerd levend, vanuit liefde, zorg hebben voor en begaan zijn met

onszelf en elkaar, met én naast elkaar.

Toegewijd aan het leven zelf.

 

In staat zijnd een heldere en doorleefde Ik-boodschap te formuleren

die van waarheid getuigd en de moed bezittend

vragen te stellen aan anderen

en stil te staan bij hun antwoorden.

Deze te beluisteren.

 

 

Te leven bij de woorden van Maya Angelou:

 

‘Tell truth, always tell truth. It will satisfy your soul.’

 

 

Door het werk te doen en ons bewust te worden

hoe het leven zelf haar wezenlijke vertellingen met ons deelt

en wij deze kunnen verstaan.

 

Door ons die moeite te getroosten.

 

copyright 2019 Alja Zwierenberg 

 Uit: De grenzen van Piramideland vervagen

 

We herkennen de zoektocht en het verlangen naar

inzichten in natuurlijke wetmatigheden en universele levensprocessen bij anderen.

En zien veel overeenkomsten en raakvlakken met

hun werk en de uitkomsten ervan,

alsook de verschillen.

 

En we zien hoe onze verworven inzichten m.b.t.

de zuiverende werking van het ego en diens middelen,

waaronder onze natuurlijke agressie,

een aanvulling op wetenschappelijke onderzoeken

zouden kunnen zijn.

 

We zouden dan ook graag een bijdrage leveren aan de bewustwording

van het intense wonder dat leven heet,

waar zo verdomd slordig, onkundig, onhandig

en beangstigend onverschillig mee omgegaan wordt.

 

En een ander, complementair licht werpen op het leven,

door de natuurlijke kracht, ego genaamd,

te bevrijden van de schaamte, diens schande te beëindigen

en het vertrouwen in woorden te herstellen.

 

De puurheid van liefde vorm te geven in alles wat zij is;

bikkelhard, kraakhelder, zuiver zacht.

Beschermend, begrenzend, verbindend, verhelderend, verstild,

voedend, verzorgend, scheppend, helend …

 

Liefde Is.


Daar zichtbaar vorm aan te geven door onze woorden en in ons handelen.

En er handvatten in aan te reiken hoe dit te kunnen doceren en onderwijzen.

 copyright 2019 Alja Zwierenberg

 Uit: De grenzen van Piramideland vervagen

 

There's a place in you that you must keep inviolate.

You must keep it pristine, clean, so that nobody has the right

to curse you or treat you badly . . .

 

The place inside yourself that nobody else has the right to invade. ’

 

‘Because that pristine place may be the place

where you go to when you meet God.’

 

‘Your divine-self.’

 

Maya Angelou

met een kleine toevoeging

van Alja

 

 

U bent van ganser harte uitgenodigd ons daartoe te benaderen.

 

 

 

copyright 2019 Alja Zwierenberg

 Uit: De grenzen van Piramideland vervagen